naywinaung Chapter 17. Managing Global Human Resources

Chapter 17. Managing Global Human Resources

Dessler15e_HRM_Ch17

မင်္ဂလာပါ! Chapter 17, “Managing Global Human Resources” နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက်တွေကို ဆွေးနွေးပေးသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီအခန်းရဲ့ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ စိန်ခေါ်မှုတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ Human Resources (HR) စီမံခန့်ခွဲမှုမှာ ပိုမို ထိရောက်စေဖို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီအခန်းမှာ အဓိက ဆွေးနွေးထားတဲ့ အကြောင်းအရာတွေကတော့-

  • နိုင်ငံတကာစီးပွားရေးရဲ့ HR စိန်ခေါ်မှုများ
  • နိုင်ငံအချင်းချင်း မတူညီမှုတွေက HR စီမံခန့်ခွဲမှုကို ဘယ်လို သက်ရောက်မှုရှိသလဲ
  • ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အဖွဲ့အစည်းတွေကို ဝန်ထမ်းခန့်အပ်တဲ့ အဓိက နည်းလမ်းများ
  • နိုင်ငံတကာဝန်ထမ်းတွေကို လေ့ကျင့်ပေးခြင်း၊ စွမ်းဆောင်ရည်စစ်ဆေးခြင်းနဲ့ လျော်ကြေးပေးခြင်းတို့မှာ ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမယ့် အရေးကြီးတဲ့ အချက်အချို့
  • ကမ္ဘာတစ်ဝန်း ဝန်ထမ်းထိတွေ့ဆက်ဆံမှု (Employee Engagement) ရဲ့ တူညီမှုနဲ့ ကွဲပြားမှုများ
  • ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ HR စီမံခန့်ခွဲမှု အစီအစဉ်ကို ဘယ်လို အကောင်အထည်ဖော်မလဲ

တစ်ခုချင်းစီကို အသေးစိတ် ဆွေးနွေးကြည့်ရအောင်:

  • နိုင်ငံတကာ HR စိန်ခေါ်မှုများ
    • ဒီနေ့ခေတ်မှာ မန်နေဂျာတွေဟာ နိုင်ငံတကာက ဝန်ထမ်းတွေကို စီမံခန့်ခွဲရတာ ပိုများလာပါတယ်။ ဒီလို အခြေအနေတွေမှာ HR ဗဟုသုတနဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုတွေကို ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ စိန်ခေါ်မှုတွေမှာ ထိရောက်စွာ အသုံးချနိုင်ဖို့က အရေးကြီးပါတယ်။
  • နိုင်ငံအချင်းချင်း မတူညီမှုတွေက HR စီမံခန့်ခွဲမှုကို ဘယ်လို သက်ရောက်မှုရှိသလဲ
    • နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံနဲ့တစ်နိုင်ငံရဲ့ ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ မတူညီမှုတွေက လူတွေရဲ့ ခံယူချက်တွေ၊ တန်ဖိုးတွေနဲ့ ဆက်သွယ်မှုတွေကို သက်ရောက်မှုရှိပါတယ်။ ဒါ့အပြင် နိုင်ငံအသစ်တစ်ခုကို ပြောင်းရွှေ့ရတာ ဘယ်လောက် ခက်ခဲနိုင်သလဲဆိုတာကို နားလည်ဖို့နဲ့ ဒီစိန်ခေါ်မှုတွေကို ဘယ်လို စီမံခန့်ခွဲရမလဲဆိုတာကိုလည်း ဒီအခန်းက ဖော်ပြပါတယ်။
  • ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အဖွဲ့အစည်းတွေကို ဝန်ထမ်းခန့်အပ်တဲ့ အဓိက နည်းလမ်းများ
    • နိုင်ငံတကာ ကုမ္ပဏီတစ်ခုရဲ့ ဝန်ထမ်းတွေကို အောက်ပါအတိုင်း ခွဲခြားနိုင်ပါတယ်:
      • Expatriates (expats): သူတို့ အလုပ်လုပ်နေတဲ့ နိုင်ငံရဲ့ နိုင်ငံသားမဟုတ်သူတွေ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါမှမဟုတ် ကုမ္ပဏီရဲ့ ရုံးချုပ်တည်ရှိရာ နိုင်ငံသား (home-country nationals) လည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
      • Locals (host-country nationals): ကုမ္ပဏီအတွက် နိုင်ငံခြားမှာ အလုပ်လုပ်နေပြီး အလုပ်လုပ်နေတဲ့ နိုင်ငံရဲ့ နိုင်ငံသားတွေ ဖြစ်ပါတယ်။
      • Third-country nationals: မိခင်နိုင်ငံ ဒါမှမဟုတ် လက်ခံနိုင်ငံရဲ့ နိုင်ငံသား မဟုတ်တဲ့ တခြားနိုင်ငံသားတွေ ဖြစ်ပါတယ် (ဥပမာ- အမေရိကန် အခြေစိုက် ဘဏ်ရဲ့ ရှန်ဟိုင်းဌာနခွဲမှာ အလုပ်လုပ်နေတဲ့ ပြင်သစ် အမှုဆောင်တစ်ဦး)။
  • နိုင်ငံတကာဝန်ထမ်းတွေကို လေ့ကျင့်ပေးခြင်း၊ စွမ်းဆောင်ရည်စစ်ဆေးခြင်းနဲ့ လျော်ကြေးပေးခြင်း
    • လေ့ကျင့်ရေး (Training): ခရီးမထွက်ခွာမီ ပြင်ဆင်မှုအနေနဲ့ လေ့ကျင့်ရေးအစီအစဉ်တွေမှာ ယဉ်ကျေးမှု မတူညီမှုတွေရဲ့ သက်ရောက်မှု၊ သဘောထားတွေက အပြုအမူတွေကို ဘယ်လို သက်ရောက်မှုရှိသလဲ၊ ပစ်မှတ်ထားတဲ့ နိုင်ငံအကြောင်း အချက်အလက်ဆိုင်ရာ ဗဟုသုတတွေ၊ ဘာသာစကားနဲ့ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း (adjustment skills) တွေကို အဓိကထားပြီး လေ့ကျင့်ပေးသင့်ပါတယ်။ ဒါ့အပြင် တစ်ဦးချင်းစီနဲ့ သူတို့ရဲ့ မိသားစုတွေကို နိုင်ငံခြားမှာ နေ့စဉ်လူနေမှုနဲ့ စီးပွားရေးအခြေအနေတွေမှာ အောင်မြင်စွာ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံနိုင်ဖို့၊ ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အပြုအမူတွေနဲ့ သဘောထားတွေအပေါ် အမျိုးမျိုးသော အကြောင်းအရာတွေရဲ့ သက်ရောက်မှုကို နားလည်ဖို့၊ နိုင်ငံခြားကို ပြောင်းရွှေ့ရတဲ့ စိန်ခေါ်မှုတွေ၊ ယဉ်ကျေးမှု ထိခိုက်မှု (culture shock) နဲ့ ယဉ်ကျေးမှုအတွေ့အကြုံသစ်တွေကို ဘယ်လို ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရမလဲဆိုတာတွေကိုလည်း ပြင်ဆင်ပေးသင့်ပါတယ်။
    • လျော်ကြေး (Compensation): “balance sheet approach” ကို အသုံးပြုခြင်းက နိုင်ငံခြားမှာ အလုပ်လုပ်နေတဲ့ ဝန်ထမ်းတစ်ဦးရဲ့ လူနေမှုအဆင့်အတန်းကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပြီး လိုအပ်တဲ့ စရိတ်တွေ (ဥပမာ- အိမ်ရာနဲ့ အသုံးအဆောင်များ၊ ကုန်ပစ္စည်းနှင့် ဝန်ဆောင်မှုများ၊ အခွန်အခများ) ကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ပါတယ်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ ရှန်ဟိုင်း (တရုတ်) မှာ အလုပ်လုပ်နေတဲ့ မန်နေဂျာတစ်ဦးအတွက် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ချီကာဂိုမှာ ကုန်ကျမယ့် စရိတ်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ပြီး လျော်ကြေးကို သတ်မှတ်နိုင်ပါတယ်။ နိုင်ငံခြားမှာ လုပ်ခနှုန်းထားတွေကို သတ်မှတ်ဖို့က မလွယ်ကူပါဘူး။ တချို့ကုမ္ပဏီတွေက ကိုယ်တိုင် စစ်တမ်းတွေ ကောက်ယူကြပြီး၊ တချို့က နိုင်ငံတကာလုပ်ခစစ်တမ်းတွေကို ဝယ်ယူအသုံးပြုကြပါတယ်။
  • ဝန်ထမ်းထိတွေ့ဆက်ဆံမှု (Employee Engagement) ရဲ့ တူညီမှုနဲ့ ကွဲပြားမှုများ
    • ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးမှာ ဝန်ထမ်းထိတွေ့ဆက်ဆံမှုဟာ ပျမ်းမျှ ၆၁% ဝန်းကျင် ရှိပြီး ဒီအရေအတွက်ဟာ တဖြည်းဖြည်း တူညီလာနေပါတယ်။ အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်းတွေဟာ ကမ္ဘာ့ဒေသအားလုံးမှာ ဝန်ထမ်းထိတွေ့ဆက်ဆံမှုရဲ့ အဓိက မောင်းနှင်အား ဖြစ်နေတာကို တွေ့ရပါတယ်။
  • ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ HR စီမံခန့်ခွဲမှု အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ခြင်း
    • အခြေခံအားဖြင့် ပိုမိုထိရောက်တဲ့ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ HR စနစ်ကို တည်ဆောက်ပြီး၊ ဒီစနစ်ကို ဝန်ထမ်းတွေ လက်ခံနိုင်အောင် လုပ်ဆောင်ကာ အကောင်အထည်ဖော်တာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဂျပန်စက်မှုလုပ်ငန်းကြီးဖြစ်တဲ့ Hitachi က ကမ္ဘာတစ်ဝန်းမှာရှိတဲ့ သူ့ရဲ့လုပ်ငန်းတွေကို ရိုးရှင်းအောင် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းဖို့ မဟာဗျူဟာချမှတ်ခဲ့တဲ့အခါမှာ သူ့ရဲ့ HR အဖွဲ့ကလည်း ဒီမဟာဗျူဟာကို ထောက်ပံ့ဖို့ HR မဟာဗျူဟာအသစ်တစ်ခုကို လိုအပ်ခဲ့ပါတယ်။ အောင်မြင်တဲ့ ကုမ္ပဏီတွေဟာ လက်ခံနိုင်စရာကောင်းပြီး ထိရောက်တဲ့ စနစ်တွေ ဖော်ဆောင်ဖို့ အကောင်းဆုံး အလေ့အကျင့်တွေကို အသုံးချကြပါတယ်။

ဒီအချက်အလက်တွေက Chapter 17 ကို နားလည်ဖို့ အထောက်အကူ ဖြစ်စေမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်ခင်ဗျာ။


Discover more from naywinaung

Subscribe to get the latest posts sent to your email.

Related Post

Thesis Title တစ်ခုကို ဘယ်လိုရွေးချယ်သင့်လဲThesis Title တစ်ခုကို ဘယ်လိုရွေးချယ်သင့်လဲ

Thesis Title ဆိုတာ သုတေသနရဲ့ အနှစ်ချုပ်ကို ဖော်ပြတဲ့ အရေးကြီးဆုံး အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။ Title ကောင်းတစ်ခုက လူတွေကို ဖတ်ချင်စိတ်ဖြစ်အောင် ဆွဲဆောင်နိုင်သလို Title ညံ့တစ်ခုက လူတွေကို စိတ်ပျက်သွားစေနိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် Thesis Title ကို သေချာရွေးချယ်ဖို့ လိုပါတယ်။ ဒါဆို Thesis Title ကို ဘယ်လိုရွေးချယ်ရမလဲ။ ၁။သုတေသနရဲ့ အဓိကအကြောင်းအရာကို

Convenience SamplingConvenience Sampling

Convenience Sampling ဆိုတာ Non-probability Sampling Technique တစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။ လူတွေကို ရွေးချယ်တဲ့အခါမှာ သုတေသီနဲ့ နီးစပ်တဲ့သူတွေ၊ အလွယ်တကူ ရနိုင်တဲ့သူတွေကိုပဲ ရွေးချယ်တာမျိုးပေါ့။ ပြောရရင် သိပ်ပြီးစနစ်တကျ မရှိတဲ့ sampling တစ်ခုပါပဲ။ ဒီနည်းလမ်းကို သုံးမယ်ဆိုရင်… ၁။ ပထမဦးဆုံး လေ့လာချင်တဲ့ Target Population ကို အတိအကျ သတ်မှတ်ရပါမယ်။၂။ ပြီးရင်

သုတေသနစာတမ်းများ ပြုစုရာတွင် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အဆင့် (၁၁) ဆင့်သုတေသနစာတမ်းများ ပြုစုရာတွင် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အဆင့် (၁၁) ဆင့်

သုတေသနစာတမ်းများ ပြုစုရာတွင် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အဆင့် (၁၁) ဆင့် ၁။ လိုအပ်သော စာပေများ၊ ကျမ်းကိုးများနှင့် လက်ရှိအခြေကိုသုံးသပ်ခြင်းများ ပြုလုပ်ခြင်း၂။ ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ ပြဿနာများ၊ ဉီးစားပေး ရွေးချယ်ရမည့် ပြဿနာများကို ရှာဖွေစမ်းစစ်ခြင်း၃။ ရည်မှန်းချက်၊ရည်ရွယ်ချက်များကို သတ်မှတ်ခြင်း၄။ လေ့လာမှုဆိုင်ရာ ဒီဇိုင်းပုံစံကို စီမံဆောင်ရွက်ခြင်း၅။ လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်မည့်ကိစ္စများကို အဆင့်လိုက်ရွေးချယ်သတ်မှတ်ခြင်း၆။ မိမိကောက်ယူရရှိသော အချက်အလက်များကို ပြည့်စုံအောင်ဆောင်ရွက်ခြင်း၊ အမျိုးအစားခွဲခြားသတ်မှတ်ခြင်းနှင့် သက်သေပြခြင်း၇။