Health Financing အကြောင်း အမြည်း

Health Financing အကြောင်း အမြည်း

ကျန်းမာရေးအတွက် ငွေကြေးထောက်ပံ့မှုဆိုတာ ဘာလဲ?

World Health Organization (WHO) ရဲ့ အဆိုအရ ကျန်းမာရေးအတွက် ငွေကြေးထောက်ပံ့မှုဆိုတာ ကျန်းမာရေးစနစ်တွေရဲ့ အဓိကလုပ်ငန်းဆောင်တာ (core function) တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလုပ်ငန်းဆောင်တာက ဘဏ္ဍာရေးဆိုင်ရာ အခက်အခဲမရှိဘဲ လိုအပ်တဲ့ အရည်အသွေးမီ ကျန်းမာရေးဝန်ဆောင်မှုတွေကို လူတိုင်း ရရှိနိုင်အောင် (universal health coverage – UHC) သွားရာမှာ အထောက်အကူပြုပါတယ်။
လက်ရှိအချိန်မှာ လူပေါင်း သန်းနဲ့ချီပြီး ကျန်းမာရေးဝန်ဆောင်မှုတွေကို ကုန်ကျစရိတ်ကြောင့် မသုံးစွဲနိုင်ကြဘူး။ တချို့တွေကတော့ ပိုက်ဆံကုန်ခံပြီး သုံးစွဲပေမဲ့ အရည်အသွေးညံ့ဖျင်းတဲ့ ဝန်ဆောင်မှုတွေပဲ ရနေကြပါတယ်။ ဒါတွေကို ဖြေရှင်းဖို့အတွက် ကျန်းမာရေးအတွက် ငွေကြေးထောက်ပံ့ရေးဆိုင်ရာ မူဝါဒတွေကို သေချာရေးဆွဲပြီး အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ လိုပါတယ်။

ကျန်းမာရေးအတွက် ငွေကြေးထောက်ပံ့မှုရဲ့ အဓိက လုပ်ငန်းဆောင်တာ သုံးခုက ဘာတွေလဲ?

WHO က ကျန်းမာရေးအတွက် ငွေကြေးထောက်ပံ့မှုရဲ့ အဓိက လုပ်ငန်းဆောင်တာတွေကို အောက်ပါအတိုင်း သတ်မှတ်ထားပါတယ်:
1. ဝင်ငွေရှာဖွေခြင်း (revenue raising):
အစိုးရဘတ်ဂျက်၊ မဖြစ်မနေပေးရတဲ့ သို့မဟုတ် ဆန္ဒအလျောက်ပေးရတဲ့ ကြိုတင်အာမခံစနစ်တွေ၊ သုံးစွဲသူတွေဆီကနေ တိုက်ရိုက်ပေးရတဲ့ ငွေကြေးတွေနဲ့ ပြင်ပအကူအညီတွေလိုမျိုး ရန်ပုံငွေရင်းမြစ်တွေကို ရှာဖွေခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။

2. ရန်ပုံငွေစုပေါင်းခြင်း (pooling of funds):
လူဦးရေတချို့ သို့မဟုတ် အားလုံးအတွက် ကြိုတင်ပေးထားတဲ့ ရန်ပုံငွေတွေကို စုဆောင်းစီမံခန့်ခွဲခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။

3. ဝန်ဆောင်မှုဝယ်ယူခြင်း (purchasing of services):
ရန်ပုံငွေစုပေါင်းထားတဲ့ အေဂျင်စီတွေကနေ ကျန်းမာရေးဝန်ဆောင်မှု ပေးသူတွေကို ငွေပေးချေခြင်း သို့မဟုတ် ရင်းမြစ်တွေ ခွဲဝေပေးခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။

တကယ်တမ်း ကျန်းမာရေးအတွက် ငွေကြေးထောက်ပံ့မှု မူဝါဒတွေကို အကောင်အထည်ဖော်တဲ့အခါ နိုင်ငံတစ်ခုနဲ့တစ်ခု မတူညီတဲ့ အခြေအနေတွေကြောင့် တစ်နိုင်ငံက မူဝါဒကို တခြားနိုင်ငံဆီ တိုက်ရိုက်ကူးယူလို့ မရပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ UHC ကို တိုးတက်အောင်မြင်ဖို့အတွက် နိုင်ငံတကာရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကနေ လမ်းညွှန်မှု အခြေခံမူတချို့ကိုတော့ သင်ယူနိုင်ပါတယ်။ အဓိက သင်ခန်းစာတွေကတော့:
1. အများပြည်သူ ရန်ပုံငွေရင်းမြစ်တွေအပေါ် ပိုမိုမှီခိုလာအောင် လုပ်ဆောင်ခြင်း

2. ရန်ပုံငွေစုပေါင်းမှုမှာ ကွဲပြားမှုတွေကို လျှော့ချခြင်း သို့မဟုတ် အကျိုးဆက်တွေကို လျော့ပါးစေခြင်း

3. ဝန်ဆောင်မှုပေးသူတွေကို သူတို့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်နဲ့ လူဦးရေရဲ့ ကျန်းမာရေးလိုအပ်ချက်တွေနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး ပိုမိုမဟာဗျူဟာကျတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ ကျန်းမာရေးဝန်ဆောင်မှုတွေကို ဝယ်ယူခြင်း

4. အကျုံးဝင်မှုဆိုင်ရာ မူဝါဒတွေ (အကျိုးခံစားခွင့်နဲ့ ပူးတွဲပေးချေမှု) ကို မူဝါဒရည်မှန်းချက်တွေနဲ့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကိုက်ညီအောင် လုပ်ဆောင်ခြင်း

နိုင်ငံအဆင့် ကျန်းမာရေး စောင့်ရှောက်မှုပုံစံ အမျိုးမျိုး: ကမ္ဘာပေါ်မှာ ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုကို ငွေကြေးထောက်ပံ့တဲ့ ပုံစံကြီး (၄) ခု ရှိပါတယ်:

1.Beveridge model:
ဒီပုံစံမှာ အစိုးရက တစ်ခုတည်းသော ငွေပေးချေသူ (single-payer) အဖြစ် ဆောင်ရွက်ပြီး အခွန်ကနေ ငွေကြေးထောက်ပံ့ပါတယ်။ လူနာတွေအတွက် အပြင်ကနေ ထပ်ဆောင်းပေးရတဲ့ငွေ မရှိသလောက်ပါပဲ။ ဥပမာ – UK, စပိန်, နယူးဇီလန်။

2.Bismarck model:
ဒီပုံစံကို Otto von Bismarck က စတင်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး အလုပ်ရှင်တွေနဲ့ အလုပ်သမားတွေက သူတို့ရဲ့ ကျန်းမာရေးအာမခံစနစ်ကို payroll နုတ်ယူမှုကနေ ရန်ပုံငွေထောက်ပံ့ပါတယ်။ အစိုးရက ဈေးနှုန်းကို ထိန်းချုပ်ပါတယ်။ ဒီပုံစံက လူတိုင်းကို အကျုံးမဝင်ဘဲ အလုပ်ရှိသူတွေကို အဓိက ထောက်ပံ့ပါတယ်။ ဥပမာ – ဂျာမနီ, ဘယ်လ်ဂျီယံ, ဂျပန်။

3.National Health Insurance model:
ဒီပုံစံက Beveridge နဲ့ Bismarck ပုံစံတွေရဲ့ အချို့အချက်တွေကို ပေါင်းစပ်ထားပါတယ်။ အစိုးရက တစ်ခုတည်းသော ငွေပေးချေသူဖြစ်ပေမဲ့ ဝန်ဆောင်မှုပေးသူတွေကတော့ ပုဂ္ဂလိက ဖြစ်ပါတယ်။ နိုင်ငံသားတိုင်း ထည့်ဝင်ငွေပေးရတဲ့ အစိုးရက စီမံတဲ့ အာမခံအစီအစဉ်ကနေ ငွေပေးချေပါတယ်။ ဥပမာ – ကနေဒါ, တိုင်ဝမ်, တောင်ကိုရီးယား။

4.Out-of-pocket model:
ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုနည်းတဲ့ နိုင်ငံတွေနဲ့ ငွေကြေးအရင်းအမြစ် မလုံလောက်တဲ့နေရာတွေမှာ အသုံးအများဆုံး ပုံစံ ဖြစ်ပါတယ်။ လူနာတွေက သူတို့ရဲ့ ကျန်းမာရေးစရိတ်ကို ကိုယ်တိုင် ငွေချေရပါတယ်။ ဒါက ဝင်ငွေပေါ် မူတည်ပြီး ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှု ရရှိမှုကို ကွာဟစေပါတယ်။ ဥပမာ – အိန္ဒိယ, တရုတ်, အာဖရိက, တောင်အမေရိကရှိ ကျေးလက်ဒေသများ။

ရန်ပုံငွေထောက်ပံ့မှု ပုံစံများ (Funding Models):

UHC ကို အများအားဖြင့် ရန်ပုံငွေထောက်ပံ့မှုပုံစံမျိုးစုံ ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်ကြပါတယ်။ အဓိကအားဖြင့် အောက်ပါအတိုင်း ခွဲခြားနိုင်ပါတယ်:

•အခွန်အခြေခံ ငွေကြေးထောက်ပံ့မှု (Tax-based financing):
ကျန်းမာရေးဝန်ဆောင်မှုအတွက် တစ်သီးပုဂ္ဂလတွေက အခွန်အမျိုးမျိုးကနေ ထည့်ဝင်ကြပါတယ်။ ဥပမာ – UK, နယူးဇီလန်, အိန္ဒိယ, ပေါ်တူဂီ။

•လူမှုကျန်းမာရေးအာမခံ (Social health insurance):
အလုပ်သမားတွေ၊ ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းလုပ်သူတွေ၊ လုပ်ငန်းတွေနဲ့ အစိုးရဆီက မဖြစ်မနေ ထည့်ဝင်ငွေတွေကို ရန်ပုံငွေတစ်ခု သို့မဟုတ် များစွာထဲ စုပေါင်းထည့်ဝင်တဲ့စနစ် ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကို Bismarck Model လို့လည်း ခေါ်ပါတယ်။ ဥပမာ – ဂျာမနီ, ပြင်သစ်, ဂျပန်, အစ္စရေး။

•ပုဂ္ဂလိကအာမခံ (Private insurance):
အလုပ်ရှင်တွေ၊ အသင်းအဖွဲ့တွေ၊ တစ်သီးပုဂ္ဂလတွေနဲ့ မိသားစုတွေက အာမခံကုမ္ပဏီတွေကို ပရီမီယံကြေး ပေးချေပြီး အာမခံရယူတဲ့ စနစ်ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါက အများအားဖြင့် ဆန္ဒအလျောက် ဖြစ်ပါတယ်။

•ရပ်ရွာအခြေပြု ကျန်းမာရေးအာမခံ (Community-based health insurance – CBHI):
ဒါက ပုဂ္ဂလိကအာမခံရဲ့ တစ်မျိုးဖြစ်ပြီး သတ်မှတ်ထားတဲ့ ရပ်ရွာအဖွဲ့ဝင်တွေက စုပေါင်းကျန်းမာရေး ရန်ပုံငွေထဲ ပေးသွင်းပြီး လိုအပ်တဲ့အခါ ထုတ်ယူသုံးစွဲတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ရပ်ရွာအခြေပြု ကျန်းမာရေးအာမခံ (CBHI): CBHI စနစ်တွေဟာ များသောအားဖြင့် ဆန္ဒအလျောက်ဖြစ်ပြီး ရပ်ရွာအဖွဲ့ဝင်တွေက ကျန်းမာရေးစရိတ်ကို ကာမိစေဖို့ ရန်ပုံငွေတွေကို ပေါင်းစည်းတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါက ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုအတွက် မိုက်ခရိုအာမခံ (micro health insurance) ရဲ့ ပုံစံတစ်မျိုး ဖြစ်ပါတယ်။ CBHI တွေရဲ့ ထူးခြားချက်ကတော့ စနစ်ကို စတင်တည်ထောင်ရာနဲ့ စီမံခန့်ခွဲရာမှာ ရပ်ရွာရဲ့ ပါဝင်ပတ်သက်မှု ရှိတာ ဖြစ်ပါတယ်။

CBHI ရဲ့ အားနည်းချက်တွေနဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေ:

ဒီစနစ်တွေအပေါ် မျှော်လင့်ချက်များစွာ ရှိခဲ့ပေမဲ့ CBHI ရဲ့ ငွေကြေးကာကွယ်မှုနဲ့ လိုအပ်တဲ့ ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှု ရရှိမှုအပေါ် သက်ရောက်မှုက အကျုံးဝင်သူတွေအတွက် အသင့်အတင့်သာ ရှိပါတယ်။ CBHI စနစ်အများစုမှာ ပါဝင်မှုနှုန်း နည်းပါးပြီး အဆင်းရဲဆုံးသူတွေကတော့ များသောအားဖြင့် အကျုံးမဝင်ဘဲ ကျန်ခဲ့ပါတယ်။ သီအိုရီအရရော လက်တွေ့အရပါ CBHI တွေဟာ နိုင်ငံတွေကို UHC ဆီ သွားရာမှာ အကန့်အသတ်နဲ့သာ ကူညီနိုင်ကြောင်း ပြသပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျန်းမာရေးလိုအပ်ချက် နည်းပါးသူတွေက ဆန္ဒအလျောက် ပါဝင်လေ့မရှိသလို ဆင်းရဲနွမ်းပါးသူနဲ့ ထိခိုက်လွယ်တဲ့အုပ်စုတွေအတွက် ထောက်ပံ့ကြေး နည်းပါးတာ သို့မဟုတ် လုံးဝမရှိတာကြောင့် ဖြစ်ပါတယ်။

CBHI အတွက် မူဝါဒ ရွေးချယ်စရာများ:

CBHI တွေက ကြီးမားတဲ့ ရန်ပုံငွေရင်းမြစ် သို့မဟုတ် အကျုံးဝင်မှုအဖြစ် မျှော်လင့်လို့ မရပါဘူး။ မဖြစ်မနေ အကျုံးဝင်ပြီး အစိုးရဘတ်ဂျက်ကနေ ငွေကြေးထောက်ပံ့ကာ ပေးမတတ်နိုင်သူတွေကို ထောက်ပံ့ပေးတဲ့ ဘဏ္ဍာရေးဆိုင်ရာ အစီအစဉ်တွေက UHC ရည်မှန်းချက်တွေဆီ ရောက်ဖို့ ပိုပြီး အလားအလာရှိပါတယ်။ တချို့နိုင်ငံတွေမှာ လက်ရှိ CBHI စနစ်တွေကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲပြီး နိုင်ငံအဆင့် စနစ်တွေအဖြစ် ပေါင်းစည်းခဲ့ကြပါတယ်။ ဒါက ပိုမိုကြီးမားတဲ့ ရန်ပုံငွေစုပေါင်းမှု၊ ဘဏ္ဍာရေးကာကွယ်မှု မြင့်မားမှုနဲ့ အရည်အသွေး တိုးတက်မှုကို ရရှိနိုင်ပါတယ်။

UHC ဆီ ရွေ့လျားဖို့အတွက် အဓိက အရေးကြီးတဲ့ စနစ်ဒီဇိုင်း လက္ခဏာရပ်တွေကတော့:

1. လူဦးရေအတွက် မဖြစ်မနေ အကျုံးဝင်မှု ရှိခြင်း
2. ထိခိုက်လွယ်သူနဲ့ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသူတွေအတွက် ထောက်ပံ့ကြေးပေးဖို့ အစိုးရရဲ့ အထွေထွေဝင်ငွေကို အသုံးပြုခြင်း
3. ပိုမိုကြီးမား/ကွဲပြားတဲ့ ရန်ပုံငွေစုပေါင်းမှု (ဥပမာ – အကျုံးဝင်သူအရေအတွက် တိုးမြှင့်ခြင်း၊ ဒေသအဆင့်ထက် ကျော်လွန်ပြီး စုပေါင်းခြင်း သို့မဟုတ် နိုင်ငံအဆင့် တစ်ခုတည်း စုပေါင်းခြင်း)
4. အကျုံးဝင်မှုမှာ ဒေသအစိုးရအာဏာပိုင်တွေရဲ့ ခိုင်မာပြီး ရှင်းလင်းတဲ့အခန်းကဏ္ဍ (လှုံ့ဆော်မှုများ အပါအဝင်) ရှိခြင်း

ကင်ညာနိုင်ငံ၏ ကျန်းမာရေးအတွက် ငွေကြေးထောက်ပံ့မှု စနစ်

ကင်ညာနိုင်ငံဟာ ၂၀၁၃ ခုနှစ်မှာ ဗဟိုချုပ်ကိုင်မှု လျှော့ချရေး (decentralization) စနစ်ကို ပြောင်းလဲကျင့်သုံးခဲ့ပြီး အစိုးရလုပ်ငန်းဆောင်တာတွေကို အသစ်ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ ကောင်တီအစိုးရ ၄၇ ခုဆီ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ပါတယ်။ ကျန်းမာရေးကတော့ အဓိက လွှဲပြောင်းပေးခဲ့တဲ့ ကဏ္ဍတွေထဲက တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ ကောင်တီအစိုးရတွေဟာ အများပြည်သူကဏ္ဍရှိ ပဏာမနဲ့ ဒုတိယအဆင့် ကျန်းမာရေးဌာနအားလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး စီမံဆောင်ရွက်ပါတယ်။
ကင်ညာရဲ့ ကျန်းမာရေးအတွက် ငွေကြေးထောက်ပံ့မှု စနစ်ဟာ ရှုပ်ထွေးပြီး အမြဲပြောင်းလဲနေပါတယ်။ ရန်ပုံငွေရင်းမြစ်တွေက အစိုးရ၊ ပုဂ္ဂလိကနဲ့ အလှူရှင်တွေဆီကနေ လာပါတယ်။ အစိုးရရဲ့ ကျန်းမာရေးအသုံးစရိတ်မှာ ကောင်တီတွေရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိတဲ့ ရာခိုင်နှုန်း ပိုများလာပါတယ်။ ကောင်တီတွေရဲ့ စုစုပေါင်း ကျန်းမာရေးဘတ်ဂျက်မှာ ကောင်တီတွေရဲ့ ဝေစုဟာ ၂၀၁၃/၁၄ ဘဏ္ဍာနှစ်က ၅၄% ရှိခဲ့ရာကနေ ၂၀၁၇/၁၈ မှာ ၆၃% အထိ တိုးလာခဲ့ပါတယ်။
ကောင်တီတွေရဲ့ ဝင်ငွေဟာ အဓိကအားဖြင့် အရင်းအမြစ် (၄) ခုကနေ လာပါတယ်:

1. ဗဟိုအစိုးရဆီကနေ ရတဲ့ block grant (ခွဲဝေပေးတဲ့ အချိုးအစား)
2. ကိုယ်ပိုင်ဝင်ငွေ (own-source revenue) – ဒါမှာ ကျန်းမာရေးဌာနတွေကနေ ရတဲ့ user fees တွေ၊ အာမခံတွေကနေ ပြန်ရတဲ့ ငွေတွေလည်း ပါဝင်ပါတယ်။
3. ဗဟိုအစိုးရဆီကနေ ရတဲ့ conditional grants (သတ်မှတ်ချက်နဲ့ ပေးတဲ့ငွေ)
4. ဖွံ့ဖြိုးရေး မိတ်ဖက်တွေဆီကနေ ရတဲ့ conditional grants

ဗဟိုချုပ်ကိုင်မှု လျှော့ချပြီးနောက်ပိုင်း ကျန်းမာရေးဌာနတွေဆီ ငွေကြေးစီးဆင်းမှုက ကောင်တီနဲ့ ဝန်ဆောင်မှုအဆင့်အလိုက် ကွဲပြားပါတယ်။ ကောင်တီအများစုမှာ ဆေးရုံတွေဟာ ငွေကြေးဆိုင်ရာ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့် ဆုံးရှုံးခဲ့ရပါတယ်။ အစောပိုင်း လေ့လာမှုတွေအရ ကောင်တီအစိုးရတွေက ဆေးရုံတွေ စုဆောင်းရရှိတဲ့ ရန်ပုံငွေအားလုံးကို ကောင်တီဝင်ငွေ ရန်ပုံငွေ (CRF) ဆီ လွှဲပြောင်းပေးဖို့ လိုအပ်ခဲ့တာကြောင့် ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ Makueni ကဲ့သို့သော ကောင်တီတချို့ကတော့ အများပြည်သူဆေးရုံတွေကို user fees နဲ့ NHIF (National Hospital Insurance Fund – ကင်ညာရဲ့ တစ်ခုတည်းသော အများပြည်သူ ကျန်းမာရေးအာမခံအေဂျင်စီ) ကနေ ပြန်ရတဲ့ ငွေတွေကို ကိုယ်တိုင် ထိန်းသိမ်းသုံးစွဲခွင့် ပေးခဲ့ပါတယ်။

ကျန်းမာရေးစနစ် ခိုင်မာအောင် လုပ်ဆောင်ရာတွင် စီးပွားရေးဆိုင်ရာ ဆန်းစစ်အကဲဖြတ်ခြင်း၏ အခန်းကဏ္ဍ:

စီးပွားရေးဆိုင်ရာ ဆန်းစစ်အကဲဖြတ်ခြင်း (economic evaluation) ဟာ ကုန်ကျစရိတ်နဲ့ အကျိုးဆက်တွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်းဖြစ်ပြီး အသုံးပြုတဲ့ ရင်းမြစ်တွေအတွက် ဘယ်လို ကျန်းမာရေးဝန်ဆောင်မှု အကျိုးကျေးဇူးတွေ ရရှိလဲဆိုတဲ့ အရေးကြီးတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှတ်သူတွေ ရရှိစေပါတယ်။ ဒါဟာ ရင်းမြစ်ခွဲဝေမှုကို ပိုမိုကောင်းမွန်စေပြီး ကျန်းမာရေးစနစ်တွေ ခိုင်မာအောင် လုပ်ဆောင်ရာမှာ ကူညီပါတယ်။

ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှု (Universal Health Coverage – UHC):

UHC ဆိုတာကတော့ လိုအပ်တဲ့ အရည်အသွေးမီ ကျန်းမာရေးဝန်ဆောင်မှု အပြည့်အဝကို ဘဏ္ဍာရေးအရ အခက်အခဲမရှိဘဲ လူတိုင်း၊ လိုအပ်တဲ့အချိန်၊ လိုအပ်တဲ့နေရာမှာ ရယူနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါဟာ WHO ရဲ့ မဟာဗျူဟာမြောက် ဦးစားပေးကဏ္ဍတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၂၀၂၅ ခုနှစ်မှာ လူဦးရေ ၁ ဘီလီယံ ပိုမိုများပြားစွာ UHC ရဲ့ အကျိုးကျေးဇူး ခံစားရဖို့ ရည်မှန်းထားပါတယ်။

UHC ဆီသို့ တိုးတက်မှုမှာ စိန်ခေါ်မှုများ:

ကမ္ဘာ့အဆင့်မှာ UHC ဆီသို့ တိုးတက်မှုဟာ စိန်ခေါ်မှုတစ်ရပ် ဖြစ်ပါတယ်။ ဝန်ဆောင်မှု အကျုံးဝင်မှု တိုးတက်မှု ရပ်တန့်နေပြီး လူဦးရေရဲ့ ဘဏ္ဍာရေးဆိုင်ရာ ထိခိုက်မှု (catastrophic out-of-pocket health spending) ရင်ဆိုင်ရတဲ့ အချိုးအစားက ဆက်တိုက် တိုးလာနေပါတယ်။ ၂၀၂၃ ခုနှစ် အစီရင်ခံစာအရ UHC ဆီသို့ တိုးတက်မှုဟာ ၂၀၁၅ ကတည်းက တိုးတက်မှု မရှိတော့ပါဘူး။ လူဦးရေ ၁ ဘီလီယံကျော်ဟာ ကျန်းမာရေးစရိတ်ကြောင့် ဘဏ္ဍာရေးဆိုင်ရာ ထိခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်နေရပါတယ်။

ဒီစိန်ခေါ်မှုတွေကို ဖြေရှင်းဖို့အတွက် မဟာဗျူဟာတွေထဲမှာ မဖြစ်မနေ ကျန်းမာရေးဝန်ဆောင်မှုတွေကို အရှိန်မြှင့်တင်ခြင်း၊ ငွေကြေးဆိုင်ရာ အတားအဆီးတွေကို ဖယ်ရှားခြင်း၊ ကြိုတင်ငွေပေးချေပြီး စုပေါင်းထားတဲ့ ကျန်းမာရေးရန်ပုံငွေကို တိုးမြှင့်ခြင်း၊ primary healthcare ကို အလေးထားခြင်းနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတွေကို ခိုင်မာအောင် လုပ်ဆောင်ခြင်းတို့ ပါဝင်ပါတယ်။

ဒီအချက်အလက်တွေက ကျန်းမာရေးအတွက် ငွေကြေးထောက်ပံ့မှုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျယ်ပြန့်တဲ့ မြင်ကွင်းကို ပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။

ဒေါက်တာနေ